Identyfikacja

Dziękujemy za wizytę na naszej stronie

Zgodnie z aktualnymi przepisami prawa, treści zamieszczone na stronie Kuraray Noritake Polska zastrzeżone są dla profesjonalistów z branży stomatologicznej (lekarz stomatolog, asystentka, higienistka, technik dentystyczny lub inna osoba zawodowo związana z branżą).

Prosimy potwierdź swój status poniżej:
Oświadczam, iż jestem profesjonalistą związanym zawodowo z branżą stomatologiczną.

Mocne połączenie to połowa sukcesu.

Przypadek kliniczny dr. Zygintas Jonaitis

 

MINIMALNIE INWAZYJNA POŚREDNIA ODBUDOWA W ODCINKU BOCZNYM

Celem nowoczesnej stomatologii jest zachowanie jak największej ilości naturalnych tkanek zęba. Niezależnie od tego, czy decydujemy się na odbudowę bezpośrednią, czy pośrednią, dostępny jest cały wachlarz narzędzi, technik i materiałów, które ułatwiają życie lekarzowi, a dzięki nim wyniki leczenia stają się bardziej przewidywalne i trwałe. Rozwiązania te mają na celu ułatwić podejmowanie decyzji o tym, które tkanki zęba wymagają usunięcia, wspomóc doczyszczanie ubytków lub zwiększyć skuteczność połączenia materiałów z tkankami zęba bez komplikowania procedur leczenia.
Na poniższym przykładzie klinicznym opisano możliwy przebieg leczenia odtwórczego.

 

KONIECZNA WYMIANA WYPEŁNIENIA

U prezentowanego pacjenta naszą uwagę przykuło wypełnienie kompozytowe w pierwszym zębie trzonowym. Było ono bardzo rozległe, starte, nie miało odpowiedniego kształtu anatomicznego i prawidłowych kontaktów zwarciowych, wykazywało nieszczelność brzeżną i oznaki próchnicy wtórnej (ryc. 1). Ząb reagował na słodkie i zimne. Było oczywiste, że naprawa tego wypełnienia nie jest najlepszym rozwiązaniem: należało je wymienić.
Ze względu na rozmiar istniejącego wypełnienia kompozytowego zdecydowano o wykonaniu pośredniego uzupełnienia, które pozwoliłoby zachować jak najwięcej naturalnych tkanek zęba, zapewniając jednocześnie długoczasowe utrzymanie w jamie ustnej.

 

Ryc. 1. Sytuacja wyjściowa.

 

SELEKTYWNE USUWANIE PRÓCHNICY

Po założeniu koferdamu, ostrożnie usunięto istniejące wypełnienie, odsłaniając próchnicę wtórną pod materiałem kompozytowym (ryc. 2 i 3). Aby ułatwić selektywne usuwanie próchnicy aż do warstwy zębiny remineralizowanej (niezainfekowanej), zastosowano Caries Detector (Kuraray Noritake Dental Inc.) (ryc. 4). Płyn ten barwi tylko zainfekowaną tkankę, dzięki czemu można ją łatwo zidentyfikować i selektywnie usunąć za pomocą narzędzi rotacyjnych (ryc. 5). Pomaga to operatorowi zachować zębinę remineralizowaną, która może pozostać w ubytku i – jeśli jest dobrze uszczelniona – nie stanowi zagrożenia dla przyszłej odbudowy.

 

Ryc. 2. Izolacja pola zabiegowego za pomocą koferdamu.

 

Ryc. 3. Usunięcie starego wypełnienia kompozytowego.

 

Ryc. 4. Aplikacja Caries Detector w celu uwidocznienia zainfekowanej zębiny.

 

Ryc. 5. Ubytek po usunięciu zainfekowanej zębiny.

 

PROCEDURY ADHEZYJNE I PODBUDOWA

Po opracowaniu, ząb został dodatkowo oczyszczony preparatem KATANA™ Cleaner (Kuraray Noritake Dental Inc.; Ryc. 6). Ten środek może być używany zarówno wewnątrzustnie, jak i zewnątrzustnie, a jego działanie polega na skutecznym usuwaniu powierzchownych zanieczyszczeń, które mogłyby zaburzać adhezję – jest to kluczowy krok, ponieważ silne i trwałe połączenie adhezyjne gwarantuje trwałą odbudowę. Następnie zastosowano CLEARFIL™ SE Protect (Kuraray Noritake Dental Inc.) zgodnie z instrukcją producenta. Jest to samotrawiący system wiążący, który zawiera MDPB, monomer o działaniu przeciwbakteryjnym (Ryc. 7.). Potem w części zębinowej umieszczono warstwę włókna polietylenowego, nasączonego wspomnianym CLEARFIL™ SE Protect Bond i pokryto płynnym kompozytem (CLEARFIL MAJESTY™ ES Flow Universal, Kuraray Noritake Dental Inc.). Kolejnym krokiem było nałożenie warstwy kompozytu wzmacnianego włóknem szklanym i jego polimeryzacja. Za pomocą skanera wewnątrzustnego pobrano skan preparacji a laboratorium techniczne wykonało uzupełnienie z ceramiki szklanej.

 

Ryc. 6. Oczyszczenie ubytku preparatem KATANA™ Cleaner.

 

Ryc. 7. Nałożenie na ząb samotrawiącego systemu wiążącego ze środkiem antybakteryjnym.

 

Ryc. 8. Podbudowa z włókien szklanych impregnowanych systemem wiążącym i płynnego kompozytu.

 

Ryc. 9. Warstwa kompozytu wzmocnionego krótkimi fragmentami włókna szklanego.

 

PRZYGOTOWANIE ZĘBA I CEMENTOWANIE ADHEZYJNE

Powierzchnię tkanek oczyszczono (Ryc. 10.) i odpowiednio przygotowano, aby zapewnić mocne i trwałe połączenie pomiędzy zębem, a uzupełnieniem protetycznym. Tkanki zęba i podbudowa kompozytowa zostały przygotowywane zgodnie z zaleceniami producenta cementu PANAVIA™ V5, począwszy od zastosowania PANAVIA™V5 Tooth Primer. Wewnętrzną powierzchnię pracy protetycznej wytrawiono kwasem fluorowodorowym, a następnie zaaplikowano primer do ceramiki (CLEARFIL™ Ceramic Primer Plus, Kuraray Noritake Dental Inc.). Po czym na odbudowę nałożono cement PANAVIA™ V5 Paste (Ryc. 12.) i osadzono ją w jamie ustnej. Cement dokładnie spolimeryzowano, brzegi uzupełnienia oczyszczono i wypolerowano (ryc. 13), a koferdam zdjęto. Ryciny 14 i 15 przedstawiają rezultat leczenia.

 

Ryc. 10. Ząb przygotowany do cementowania adhezyjnego.

 

Ryc. 11. Powierzchnia dopreparacyjna uzupełnienia protetycznego przygotowana za pomocą primera do ceramiki.

 

Ryc. 12. Nałożenie wybranego cementu na pracę protetyczną.

 

Ryc. 13. Praca protetyczna na filarze.

 

Ryc. 14. Widok od strony okluzyjnej na osadzone uzupełnienie protetyczne.

 

Ryc. 15. Widok od strony policzkowej na ostateczne uzupełnienie protetyczne

 

WNIOSKI

Opisana procedura pokazuje proces odtworzenia anatomii i kontaktów zwarciowych zęba bocznego w przypadku znacznej utraty zdrowych struktur. Pozostałe tkanki własne zęba zostały zabezpieczone najlepiej jak to możliwe poprzez wykonanie szczelnej odbudowy. Zastosowanie pośredniej metody odbudowy zapewnia dobrą integralność brzeżną uzupełnienia. Można liczyć na wieloletnie użytkowanie kliniczne tej rekonstrukcji.

 

 

Dr Zygintas Jonaitis posiada ponad 27-letnie doświadczenie praktyczne w zakresie estetycznej stomatologii odtwórczej; przeanalizował ponad 100 artykułów naukowych z tej dziedziny. Od momentu rozpoczęcia pracy w 1993 roku, koncentruje się na zaawansowanych technikach odtwórczych. W latach 2008-2020 prowadził kursy kształcenia ustawicznego z zakresu protetyki estetycznej i okluzji w Kownie, które przyciągały dentystów z całej Litwy. Jego kursy obejmowały takie tematy, jak odbudowa estetyki zębów za pomocą licówek z ceramiki szklanej, odbudowa biomechaniczna i funkcjonalna z wykorzystaniem nakładów z ceramiki szklanej oraz koron częściowych, a także rola okluzji w codziennej praktyce stomatologicznej.

 

Technika cementowania odbudowy protetycznej na bazie tytanowej

Przy użyciu PANAVIA™ SA Cement Universal

 

Dzięki zastosowaniu PANAVIA™ SA Cement Universal oraz opatentowanej technologii podwójnych monomerów można teraz uprościć proces cementowania uzupełnień protetycznych z łącznikami implantów bez konieczności stosowania oddzielnych primerów lub silanu. Niezależne badania potwierdziły, że nowa technologia podwójnych monomerów nie wpływa negatywnie na adhezję ani trwałość połączenia w przypadku ceramiki na bazie szkła lub tlenku cyrkonu. Technika opisana w niniejszym studium przypadku dotyczy implantów z bazą tytanową, jednak podstawowe zasady postępowania w zakresie przygotowania powierzchni łącznika i uzupełnienia protetycznego można zastosować w przypadku dowolnej kombinacji implantów i uzupełnień protetycznych.

 

PRZYGOTOWANIE POWIERZCHNI ŁĄCZNIKA TYTANOWEGO

 

Ryc. 1. Aplikacja żywici światłoutwardzlanej po zamocowaniu łącznika do analogu implantu.

 

Ryc. 2. Ochrona podstawy łącznika za pomocą żywicy blokującej i utwardzenie światłem.

 

Ryc. 3. Piaskowanie łącznika tytanowego przy tlenkiem glinu o wielkości cząstek 30-50 μm przy ciśnieniu 32 PSI.

 

Ryc. 4. Oczyszczenie łącznika produktem KATANA™ Cleaner (10 s: wycieranie, płukanie i suszenie).

 

KATANA™ Cleaner to uniwersalny środek  przeznaczony do czyszczenia uzupełnień protetycznych wykonanych z metalu, tlenku cyrkonu oraz materiałów na bazie szkła. Jest to również środek czyszczący do stosowania w jamie ustnej, który można stosować na zębinę i szkliwo.

 

PUNKTY REFERENCYJNE ZAPEWNIAJĄCE PRECYZYJNE OSADZENIE PRACY PROTETYCZNEJ NA ŁĄCZNIKU

 

Ryc. 1. Zaznaczenie pozycji punktu referencyjnego na analogu implantu.

 

Ryc. 2. Zaznaczenie pozycji punktu referencyjnego (nacięcia) na koronie.

 

PRZYGOTOWANIE POWIERZCHNI UZUPEŁNIENIA PROTETYCZNEGO I CEMENTOWANIE NA ŁĄCZNIKU

 

Ryc. 1. W przypadku dwukrzemianu litu wytrawianie powierzchni wewnętrznych 5% kwasem HF przez 20 sekund, następnie spłukanie i wysuszenie. W przypadku tlenku cyrkonu piaskowanie tlenkiem glinu przy ciśnieniu 14-58 PSI.

 

Ryc. 2. Aplikacja cementu PANAVIA™ SA Cement Universal (biały odcień) na przygotowaną i oczyszczoną powierzchnię łącznika.

 

Ryc. 3. Ustawienie punktów referencyjnych w jednej linii i osadzenie korony na łączniku.

 

Ryc. 4. Umieszczenie korony i implantu w zacisku oraz lekkie dokręcenie.

 

Ryc. 5. Oczyszczenie po wstępnej polimeryzacji (Tack-Cure): polimeryzacja nadmiaru cementu przez 2‑5 sekund (czas zależny od natężenia światła lampy i odległości).

 

Fig. 6. Usunięcie nadmiaru cementu i żywicy blokującej przy użyciu zgłębnika. PANAVIA™ SA Cement Universal jest niezwykle łatwy do oczyszczenia.

 

Ryc. 7. Wytarcie resztek żywicy gazikiem.

 

Ryc. 8. Usunięcie znacznika referencyjnego gazikiem z alkoholem.

 

Ryc. 9. Oczyszczenie i wypolerowanie uzupełnienia protetycznego przed osadzeniem. Należy wypolerować wszystkie powierzchnie mające kontakt z tkankami miękkimi.

 

Dentysta:

GREG CAMPBELL

 

dr Greg Campbell DDS, Long Beach, CA USA

Dr Greg Campbell, DDS, cieszy się międzynarodowym uznaniem jako ekspert w dziedzinie wdrażania technologii CAD/CAM w gabinetach stomatologicznych i jest często zapraszany przez liderów branży do wygłaszania wykładów na temat stomatologii cyfrowej. Dr Campbell posiada ogromną wiedzę z zakresu technologii cyfrowych i zajmuje się szkoleniem innych lekarzy dentystów z ich wykorzystania. Ponadto jest certyfikowanym, zaawansowanym trenerem systemu CEREC (Advanced CEREC Trainer). Był testerem wersji beta w firmie Sirona Dental oraz jest autorem dwóch książek poświęconych stomatologii cyfrowej i CAD/CAM. Dr Campbell stworzył wiele zestawów do polerowania ceramiki, a także od ponad 8 lat uczestniczy w szkoleniach z zakresu zaawansowanych materiałów adhezyjnych, badań i technik oraz wykorzystuje je w swojej praktyce klinicznej. Dr Campbell pełnił funkcję testera w wersji alfa i beta produktu KATANA™ STML.

 

Dr Campbell ukończył studia na Wydziale Stomatologii Uniwersytetu Południowej Kalifornii (University of Southern California) oraz odbył zaawansowane szkolenie z zakresu stomatologii estetycznej na uniwersytecie UCLA; obecnie prowadzi prywatną praktykę w Long Beach w Kalifornii.

Biomimetyczna koncepcja odbudowy zębów po leczeniu kanałowym

Przypadek kliniczny lek. dent. Jotautas Kaktys

 

Odbudowa zębów po leczeniu kanałowym bywa wyzwaniem, głównie ze względu na ilość decyzji, jakie należy podjąć. Do lekarza prowadzącego należy ocena stanu tkanek twardych zęba i decyzje o odbudowie pośredniej lub bezpośredniej, o obniżeniu i pokryciu guzków lub pozostawieniu ich, oraz czy istnieje konieczność zastosowania wkładu koronowo-korzeniowego. W zależności od ilości i stanu pozostałych tkanek zęba, może być wskazana albo odbudowa pośrednia albo bezpośrednia. Wybór metody pośredniej wiąże się z kolejnymi decyzjami wynikającymi z różnorodności dostępnych materiałów i różnych koncepcji, co do zakresu takiej odbudowy.

 

PRZYPADEK KLINICZNY

W naszej klinice &SMILE w Kownie na Litwie głównym celem jest zawsze zachowanie jak największej ilości naturalnych tkanek zęba bez ryzyka utraty wytrzymałości mechanicznej późniejszej odbudowy. Jako, że jesteśmy zwolennikami możliwie najmniej inwazyjnego podejścia, wykorzystujemy materiały, które naśladują mechaniczne i optyczne właściwości naturalnych tkanek zęba. W tym aspekcie ceramika hybrydowa KATANA™ AVENCIA™ Block 2 jest często najlepszym wyborem.

 

Poniższy przypadek został zaprezentowany, jako przykład podejścia biomimetycznego w sytuacji, gdy konieczne było powtórne leczenie kanałowe, a następnie pośrednia odbudowa zęba, który wcześniej był wypełniony materiałem kompozytowym.

 

WĄTPLIWE WYPEŁNIENIE W TRZONOWCU

Pacjentka zgłosiła się na badanie kontrolne. Naszą uwagę zwróciło uszkodzone rozległe wypełnienie kompozytowe w prawym górnym pierwszym trzonowcu (wg nomenklatury FDI: ząb #16). W badaniu klinicznym na powierzchni żującej stwierdzono porowatości wzdłuż pobrzeża wypełnienia, a także pęknięcia i ukruszenia (Ryc. 1.). Powierzchnia policzkowa była przebarwiona z widoczną nieszczelnością (Ryc. 2.), a na powierzchni podniebiennej widoczne były mikropęknięcia tkanek zęba (Ryc. 3.).

 

Ryc. 1: Wyjściowa sytuacja kliniczna przedstawiająca rozległe wypełnienie kompozytowe z niedoskonałościami powierzchni i pobrzeży.

 

Ryc. 2. Policzkowa powierzchnia pierwszego trzonowca z widocznym przebarwionym i nieszczelnym pobrzeżem odbudowy.

 

Ryc. 3. Widok na powierzchnię podniebienną zęba z mikropęknięciami szkliwa.

 

Wykonano zębowe zdjęcie rentgenowskie, ponieważ ząb był leczony kanałowo w innej placówce wiele lat temu (Ryc. 4.). Na zdjęciu widać, że kanały nie zostały wypełnione do samych wierzchołków. Przedmiotowy ząb okazał się być bezobjawowy, podjęto więc decyzję o wykonaniu pośredniej odbudowy bez powtórnego leczenia kanałowego. Za wyborem odbudowy pośredniej przemawiało obecne rozległe wypełnienie kompozytowe i naruszona struktura tkanek zęba. Ponadto cementowanie pracy pośredniej zapewnia dodatkowe korzyści, a mianowicie prawie nie występuje skurcz polimeryzacyjny, a w tkankach zęba powstają jedynie minimalne naprężenia, co gwarantuje lepsze właściwości mechaniczne. Dobrano kolor odbudowy: sąsiedni przedtrzonowiec w środkowej części korony miał kolor zbliżony do A3, podczas gdy w 1/3 części okluzyjnej widoczne były białawe obszary, zdecydowanie jaśniejsze, bliższe koloru A2. Ta informacja została zapisana i przekazana do laboratorium technicznego.

 

Czy chcesz kontynuować czytanie w formacie PDF? Zostaw poniżej swój adres e-mail.

 

 

Przypadek kliniczny lek. dent. Jotautas Kaktys

 

Odbudowa zębów po leczeniu kanałowym bywa wyzwaniem, głównie ze względu na ilość decyzji, jakie należy podjąć. Do lekarza prowadzącego należy ocena stanu tkanek twardych zęba i decyzje o odbudowie pośredniej lub bezpośredniej, o obniżeniu i pokryciu guzków lub pozostawieniu ich, oraz czy istnieje konieczność zastosowania wkładu koronowo-korzeniowego. W zależności od ilości i stanu pozostałych tkanek zęba, może być wskazana albo odbudowa pośrednia albo bezpośrednia. Wybór metody pośredniej wiąże się z kolejnymi decyzjami wynikającymi z różnorodności dostępnych materiałów i różnych koncepcji, co do zakresu takiej odbudowy.

 

PRZYPADEK KLINICZNY

W naszej klinice &SMILE w Kownie na Litwie głównym celem jest zawsze zachowanie jak największej ilości naturalnych tkanek zęba bez ryzyka utraty wytrzymałości mechanicznej późniejszej odbudowy. Jako, że jesteśmy zwolennikami możliwie najmniej inwazyjnego podejścia, wykorzystujemy materiały, które naśladują mechaniczne i optyczne właściwości naturalnych tkanek zęba. W tym aspekcie ceramika hybrydowa KATANA™ AVENCIA™ Block 2 jest często najlepszym wyborem.

 

Poniższy przypadek został zaprezentowany, jako przykład podejścia biomimetycznego w sytuacji, gdy konieczne było powtórne leczenie kanałowe, a następnie pośrednia odbudowa zęba, który wcześniej był wypełniony materiałem kompozytowym.

 

WĄTPLIWE WYPEŁNIENIE W TRZONOWCU

Pacjentka zgłosiła się na badanie kontrolne. Naszą uwagę zwróciło uszkodzone rozległe wypełnienie kompozytowe w prawym górnym pierwszym trzonowcu (wg nomenklatury FDI: ząb #16). W badaniu klinicznym na powierzchni żującej stwierdzono porowatości wzdłuż pobrzeża wypełnienia, a także pęknięcia i ukruszenia (Ryc. 1.). Powierzchnia policzkowa była przebarwiona z widoczną nieszczelnością (Ryc. 2.), a na powierzchni podniebiennej widoczne były mikropęknięcia tkanek zęba (Ryc. 3.).

 

Ryc. 1: Wyjściowa sytuacja kliniczna przedstawiająca rozległe wypełnienie kompozytowe z niedoskonałościami powierzchni i pobrzeży.

 

Ryc. 2. Policzkowa powierzchnia pierwszego trzonowca z widocznym przebarwionym i nieszczelnym pobrzeżem odbudowy.

 

Ryc. 3. Widok na powierzchnię podniebienną zęba z mikropęknięciami szkliwa.

 

Wykonano zębowe zdjęcie rentgenowskie, ponieważ ząb był leczony kanałowo w innej placówce wiele lat temu (Ryc. 4.). Na zdjęciu widać, że kanały nie zostały wypełnione do samych wierzchołków. Przedmiotowy ząb okazał się być bezobjawowy, podjęto więc decyzję o wykonaniu pośredniej odbudowy bez powtórnego leczenia kanałowego. Za wyborem odbudowy pośredniej przemawiało obecne rozległe wypełnienie kompozytowe i naruszona struktura tkanek zęba. Ponadto cementowanie pracy pośredniej zapewnia dodatkowe korzyści, a mianowicie prawie nie występuje skurcz polimeryzacyjny, a w tkankach zęba powstają jedynie minimalne naprężenia, co gwarantuje lepsze właściwości mechaniczne. Dobrano kolor odbudowy: sąsiedni przedtrzonowiec w środkowej części korony miał kolor zbliżony do A3, podczas gdy w 1/3 części okluzyjnej widoczne były białawe obszary, zdecydowanie jaśniejsze, bliższe koloru A2. Ta informacja została zapisana i przekazana do laboratorium technicznego.

 

Czy chcesz kontynuować czytanie w formacie PDF? Zostaw poniżej swój adres e-mail.

 

 

Cementowanie licówki z ceramiki szklanej

Przypadek kliniczny dr. Wiktora Pietraszewskiego BSC (HONS)

 

WSTĘP

Bazując na własnym doświadczeniu, można śmiało stwierdzić, że cementowanie licówek ceramicznych jest jedną z najbardziej stresujących i wymagających dużej precyzji procedur w stomatologii odtwórczej. Zabieg ten nie pozostawia żadnego marginesu na najdrobniejszy błąd, a dodatkowa presja wynika także z wysokich standardów estetycznych, które muszą być spełnione, aby uzyskać satysfakcjonujący efekt zarówno dla lekarza, jak i pacjenta. Współczesne protokoły kładą nacisk na bardzo oszczędną preparację, najlepiej całkowicie w obrębie szkliwa lub jedynie w minimalnym stopniu obejmującą zębinę. Należy pamiętać, że projekt pracy ostatecznej i zakres preparacji nie powinny być planowane w osobno. Wręcz przeciwnie - muszą być starannie skoordynowane, poprzez ścisłą komunikację i współpracę między lekarzem a technikiem, dzięki czemu uzyskany efekt końcowy będzie gwarantował biologiczne poszanowanie tkanek oraz przewidywalność w zakresie estetyki.

 

PREZENTACJA PRZYPADKU

Przypadek, który dziś omawiamy, jest dość wyjątkowy, ponieważ sytuacja wydarzyła się niespodziewanie i nie pozwoliła na komfortowe planowanie leczenia z typowymi etapami, takimi jak diagnostyczny wax-up czy mock-up. Zostały one pominięte ze względu na ograniczenia czasowe i budżetowe po stronie pacjentki — realia, z którymi zmaga się wielu klinicystów. Takie postępowanie stanie się w pełni uzasadnione po dokładnym omówieniu całego przypadku. Pacjentka to 70-letnia emerytka, którą opiekuję się od kilku lat. Dotychczasowa terapia koncentrowała się na leczeniu zachowawczym i stopniowej wymianie wypełnień w odcinku bocznym, z długoczasową perspektywą poprawy uzębienia w odcinku przednim  zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i estetycznym.

 

W dzisiejszych czasach względy finansowe często stanowią istotną przeszkodę dla pacjentów w akceptacji kompleksowych planów leczenia. W związku z tym skuteczna komunikacja i leczenie etapowe stają się niezbędnymi narzędziami w budowaniu zaufania pacjentów i długoterminowej współpracy. Ta konkretna wizyta była nagłą sytuacją, ponieważ pacjentka zgłosiła się z odłamaną licówką porcelanową na lewym siekaczu centralnym szczęki — zębie 21, zgodnie z oznaczeniem FDI (ryc. 1). Na szczęście, dzięki wcześniej już przeprowadzonym etapom terapii zachowawczej, mogliśmy przystąpić do fazy leczenia estetycznego bez większego wahania ze strony pacjentki.

 

Ryc. 1. Widok przed leczeniem - nagła sytuacja: Złamanie licówki ceramicznej.

 

Ryc. 2. Plan - DSD (cyfrowe planowanie uśmiechu) - 4 licówki porcelanowe i 4 bezpośrednie wypełnienia kompozytowe.

 

PLAN

Po wnikliwej analizie i dyskusji podjęto decyzję o usunięciu oraz wymianie czterech licówek porcelanowych a także wymianie czterech wypełnień kompozytowych klasy V i zastąpieniu ich nowymi, świeżymi bezpośrednimi wypełnieniami kompozytowymi (ryc. 2). Wszystkie osoby zaangażowane w leczenie były zadowolone z planu i pewne, że spełni on oczekiwania estetyczne pacjentki, a nawet je przewyższy. Podczas pierwszej wizyty czas był tak ograniczony, że dobudowano jedynie tymczasowo uszkodzoną licówkę kompozytem metodą bezpośrednią. Czas był ważnym czynnikiem również w dalszej perspektywie: pacjentka chciała kontynuować leczenie i zakończyć je jak najszybciej.

 


Główne punkty planu cyfrowego Projektowania Uśmiechu (DSD)

1. Wydłużenie brzegów siecznych siekaczy centralnych tak, by odpowiadały długości kłów
2. Równe zenity dziąsłowe
3. Odbudowa ubytków przyszyjkowych.


 

PREPARACJA, SKANY I LICÓWKI

Pierwszym krokiem było stworzenie wstępnego, bezpośredniego mock-up'u za pomocą płynnego kompozytu (ryc. 3), zgodnie z planem DSD (ryc. 2). Ten mock-up stanowił wizualny i funkcjonalny wzorzec pracy ostatecznej. Na jego podstawie pobrano wycisk, który służył później do wykonania licówek tymczasowych.

 

Preparację przeprowadzono z zastosowaniem OptraGate. Istniejące licówki usunięto najpierw za pomocą gruboziarnistego wiertła diamentowego na wysokich obrotach. Po zdjęciu większości starego materiału, uzyskano retrakcję dziąseł za pomocą nici retrakcyjnej, co dało lepszą widoczność i dostęp. Następnie preparację wykończono wiertłami diamentowymi o niższej ziarnistości i na mniejszych obrotach, aby zapewnić precyzję i bezpieczeństwo tkanek. Podczas preparacji zwracano uwagę, aby uzyskać harmonię girlandy dziąsłowej oraz odpowiednie pokrycie ubytków przyszyjkowych widocznych przy poprzednich uzupełnieniach (ryc. 4 i 5).

 

Ryc. 3. Mock-up wykonany z kompozytu typu flow.

 

Ryc. 4. Wymienione wypełnienia klasy V w zębach 13, 23, 24 i 25.

 

Ryc. 5. Widok po wykonaniu preparacji na siekaczach szczęki.

 

Czy chcesz kontynuować czytanie w formacie PDF? Zostaw swój adres e-mail poniżej.

 

KOMPOZYTOWA REKONSTRUKCJA UŚMIECHU U MŁODEGO PACJENTA

Przypadek kliniczny Dr Onur Alp Yünük 

 

POŁĄCZENIE WYDAJNYCH NARZĘDZI I MATERIAŁÓW W CELU UZYSKANIA PRZEWIDYWALNYCH EFEKTÓW

Bezpośrednie odbudowy kompozytowe są opcją leczenia, która zapewnia wysoką jakość nawet, gdy konieczna jest rekonstrukcja dużej powierzchni. Jest to możliwe dzięki rozwojowi materiałoznawstwa w zakresie kompozytów i systemów wiążących. Wybierając właściwe materiały i techniki odbudowy warstwowej wraz z cyfrowymi narzędziami pozwalającymi na dobór koloru, możliwe jest osiągnięcie wysoce estetycznych rezultatów, co zaprezentowano w poniższym artykule.

 

Wyzwanie

Młody pacjent zgłosił się do naszej kliniki celem wymiany wypełnień w siekaczach szczęki (zęby 12 i 11 wg FDI). W badaniu klinicznym stwierdzono utratę bardzo rozległego wypełnienia w siekaczu bocznym. Co więcej, odbudowa w zębie 11 nie odtwarzała prawidłowo kształtu anatomicznego, widoczne były także przebarwienia i utrata połysku. Sąsiedni siekacz centralny (21) wykazywał podobne niedoskonałości co do koloru i połysku.


Po ustaleniach z pacjentem, zdecydowano się na wymianę obecnych odbudów na wypełnienia z nowoczesnego kompozytu przeznaczonego do dwuwarstwowej techniki pracy - CLEARFIL MAJESTY™ ES-2 Premium (Kuraray Noritake Dental Inc.). Aby dokładnie ocenić kolory wykonano fotografie wewnątrzustne z filtrem polaryzującym i bez niego (ryc. 1 do 4)

Ryc. 1: Widok zębów od przodu z utratą rozległego wypełnienia na lewym siekaczu bocznym szczęki.

 

Ryc. 2: Zdjęcie zębów z użyciem filtra polaryzującego, umożliwiające szczegółową analizę bogactwa odcieni.

 

Ryc.3. Widok boczny zębów pacjenta.

 

Ryc. 4. Widok boczny zębów - zdjęcie wykonane z filtrem polaryzacyjnym.

 

Rozwiązanie

Po usunięciu istniejących odbudów, założono koferdam w celu izolacji pola zabiegowego. Szkliwo zostało selektywnie wytrawione, a następnie zastosowano samotrawiący system wiążący (CLEARFIL™ SE Bond 2, Kuraray Noritake Dental Inc.), w kolejnym etapie odbudowano łuskę podniebienną (ryc. 5 i 6) materiałem CLEARFIL MAJESTY™ ES-2 Premium w odcieniu A1E. Mamelony wykonano z materiału CLEARFIL MAJESTY™ ES-2 Premium w odcieniu A1D, natomiast w strefie opalizującej nałożono transparentny odcień Blue. Na koniec do charakteryzacji zastosowano żółte i białe dobarwiacze. Ryc. 7 ilustruje sytuację przed, a ryc. 8 po opracowaniu i polerowaniu.

 

Ryc. 5: Łuski podniebienne wykonane przy użyciu materiału szkliwnego w odcieniu A1E.

 

Ryc. 6: Widok od strony bocznej w trakcie odbudowy.

 

Ryc. 7: Odbudowy przed opracowaniem i polerowaniem.

 

Ryc. 8: Wygląd odbudów po opracowaniu i polerowaniu.

 

Rezultat

Aby ocenić ostateczną integrację kolorystyczną, wykonano kolejną fotografię z filtrem polaryzacyjnym i szarą kartą do kalibracji kolorów (ryc. 9 i 10). Widok od strony bocznej ukazuje, że aby uzyskać wysoce estetyczny rezultat, konieczne jest nie tylko idealne zgranie odcieni, ale także naturalna tekstura powierzchni.

 

Ryc. 9: Widok z przodu odbudowanych zębów, zdjęcie wykonane z filtrem polaryzującym.

 

Ryc. 10: Kalibracja wg. szarej karty referencyjnej i uzyskane współrzędne L*a*b* dla odbudowy.

 

Ryc. 11: Widok boczny odbudowanych zębów, podkreślający znaczenie tekstury powierzchni.

 

DYSKUSJA

Obserwacja, wspierana nowoczesnymi narzędziami do fotografii i analizy obrazu (takimi jak filtry polaryzacyjne i współrzędne L*a*b*), jest ważną umiejętnością, niezbędną do wykonywania odbudów bezpośrednich, naśladujących naturę za pomocą materiałów kompozytowych. Połączenie tej umiejętności z wydajnym systemem kompozytowym, który oferuje stałe warianty odcieni i innowacyjną technologię dyfuzji światła, umożliwiające wizualne wtopienie się wypełnienia w otaczające tkanki zęba, sprawia, że ​​tworzenie pięknych odbudów staje się przewidywalne.

W przedstawionym przypadku pacjent był bardzo zadowolony z efektu pod względem estetyki i funkcjonalności. Podczas regularnych wizyt kontrolnych sprawdzana była jakość wypełnień – wciąż charakteryzują się one bardzo dobrą integracją funkcjonalną i estetyczną.

 

O autorze:

Dr Onur Alp Yünük

 

ukończył studia licencjackie i doktoranckie na Uniwersytecie Stambulskim. Obecnie jest adiunktem w Katedrze Stomatologii Odtwórczej na Wydziale Stomatologicznym Uniwersytetu Istinye.
Jego praca koncentruje się głównie wokół bezpośrednich odbudów kompozytowych zębów przednich oraz polichromatycznych systemów warstwowych.

 

 

 

 

 

 

Leczenie stałego zęba trzonowego z odłamaną ścianą i próchnicą wtórną z wykorzystaniem uniwersalnych materiałów firmy Kuraray Noritake Inc.

Przypadek kliniczny dr Mediha Isikver

 

Pęknięcia zębów i próchnica wtórna często występują w zębach bocznych, a ich przyczynami mogą być naprężenia okluzyjne, uszkodzenia wypełnień lub wtórne wniknikanie bakterii. Stany te zagrażają integralności, funkcji i estetyce zębów. Dzięki postępom w stomatologii adhezyjnej, możliwe stały się rozwiązania, które są zarówno minimalnie inwazyjne, jak i trwałe. Wybór materiału odgrywa kluczową rolę w powodzeniu leczenia za pomocą materiałów kompozytowych, wpływając na ich adaptację brzeżną, odporność na ścieranie i zadowolenie pacjenta. Niniejszy opis przypadku przedstawia krok po kroku leczenie stałego zęba trzonowego z odłamaną ścianą dystalną i próchnicą wtórną z wykorzystaniem materiałów firmy Kuraray Noritake Dental Inc.

 

PREZENTACJA PRZYPADKU

32-letnia pacjentka zgłosiła się do kliniki z nadwrażliwością i dyskomfortem okolicy zębów bocznych drugiej ćwiartki uzębienia. Badanie kliniczne ujawniło odłamanie ściany dystalnej zęba 26 (pierwszego lewego zęba trzonowego szczęki) z wtórną próchnicą szerzącą się poddziąsłowo. Badanie radiologiczne nie wykazało żadnych patologii w przyzębiu okołowierzchołkowym. Na sąsiednich zębach (25 i 27) stwierdzono wczesne zmiany próchnicowe, ale pacjentka zdecydowała się na odbudowę tylko zęba 26. Ząb nie wykazywał reakcji na opukiwanie, a reakcja miazgi podczas badania żywotności była prawidłowa.

 

Ryc. 1. Wstępny obraz kliniczny zęba 26 w koferdamie.

 

PROTOKÓŁ LECZENIA

1. Izolacja i usunięcie próchnicy: Ząb odizolowano za pomocą koferdamu. Wiertłami z węglika wolframu na kątnicę wolnoobrotową ostrożnie usunięto istniejącą, uszkodzoną odbudowę i tkanki zmienione próchnicowo.
2. Czyszczenie powierzchni: Po opracowaniu ubytku, zastosowano środek oczyszczający KATANA™ Cleaner w celu usunięcia zanieczyszczeń i poprawy jakości powierzchni adhezyjnej.
3. Procedura adhezyjna: na szkliwo i zębinę zaaplikowano jednobuteleczkowy, samotrawiący system wiążący CLEARFIL™ Universal Bond Quick 2 zgodnie z instrukcją producenta.
4. Faza odbudowy: W najgłębszych miejscach ubytku oraz w podcieniach nałożono CLEARFIL MAJESTY™ ES Flow Universal Low (odcień U), zapewniając dobrą adaptację i zmniejszenie naprężeń w zagłębieniach preparacji. Pozostałą część ubytku odbudowano warstwowo kompozytem w postaci pasty CLEARFIL MAJESTY™ ES-2 Universal (w kolorze U), utwardzając każdą 2 mm warstwę światłem przez 20 sekund.

 

Ryc. 2. Widok na ząb 26 po usunięciu uszkodzonego wypełnienia i po oczyszczeniu z próchnicy.

 

Ryc. 3. Aplikacja KATANA™ Cleaner w celu usunięcia zanieczyszczeń i poprawy jakości powierzchni adhezyjnej po zakończeniu preparacji.

 

Ryc. 4. Selektywne trawienie szkliwa na zębie 26.

 

Ryc. 5. Aplikacja CLEARFIL™ Universal Bond Quick 2 zarówno na szkliwo, jak i na zębinę zgodnie z zaleceniami producenta.

 

Ryc. 6.  Aplikacja cienkiej warstwy CLEARFIL MAJESTY™ ES Flow Universal Low (w kolorze U).

 

Ryc. 7. Odbudowa ścian mezjalnej i dystalnej za pomocą kompozytu CLEARFIL MAJESTY™ ES-2 Universal (w kolorze U).

 

Ryc. 8. Warstwowa odbudowa guzków i anatomii powierzchni okluzyjnej kompozytem CLEARFIL MAJESTY™ ES-2 Universal; wygładzanie warstw pędzelkiem.

 

Ryc. 9. Wstępne polerowanie wypełnienia gumką do kompozytu TWIST™ DIA Composite w kolorze ciemnym  (średnia gradacja) w celu wygładzenia struktury powierzchni i anatomii.

 

Ryc. 10. Ostateczne polerowanie wypełnienia gumką do kompozytu TWIST™ DIA Composite w kolorze jasnym  (delikatna gradacja) w celu uzyskania wysokiego połysku i gładkości powierzchni.

 

SYTUACJA KOŃCOWA

 

Ryc. 11. Widok na ostateczną odbudową kompozytową po dopasowaniu do zgryzu i polerowaniu.

 

WNIOSKI

Powyższy przypadek pokazuje, że systemy wiążące i produkty do odbudowy firmy Kuraray Noritake Dental Inc. są niezwodne, wydajne i skuteczne w leczeniu zębów z pęknięciami i próchnicą wtórną. 
Połączenie samotrawiących systemów adhezyjnych oraz przyjaznych w pracy kompozytów gwarantuje uzyskanie trwałych i estetycznych wypełnień. Oczywiście wskazana jest dalsza kontrola do oceny długoterminowego zachowania klinicznego tych materiałów.

 

 

O autorce:

MEDIHA ISIKVER

 

Dr Mediha Isikver jest absolwentką Wydziału Stomatologii Uniwersytetu Ege i współzałożycielką Kliniki M w Stambule w Turcji. W swojej praktyce zawodowej koncentruje się na stomatologii estetycznej i odtwórczej, w szczególności na warstwowych odbudowach kompozytowych, licówkach porcelanowych i projektowaniu uśmiechu. Wierząc, że za każdym uśmiechem kryje się osobna historia, tworzy  metamorfozy estetyczne, które łączą naturalną harmonię z artystycznymi detalami.

 

TLENEK CYRKONU W PROTETYCE - DLACZEGO WYBÓR MATERIAŁU MA ZNACZENIE

Wysokiej jakości tlenek cyrkonu stanowi fundament nowoczesnego leczenia protetycznego, mając bezpośredni wpływ zarówno na komfort oraz satysfakcję pacjenta, jak i trwałość wykonanych uzupełnień. Wykorzystanie materiału o optymalnych parametrach umożliwia tworzenie prac precyzyjnie dopasowanych, które łączą estetykę z ponadprzeciętną wytrzymałością, minimalizując potrzebę korekt oraz dodatkowych wizyt.
Z kolei zastosowanie tlenku cyrkonu niskiej jakości niesie ze sobą ryzyko licznych problemów, od pogorszonej estetyki i niedokładnego dopasowania, po obniżoną biokompatybilność. Co istotne, nieprawidłowości te często ujawniają się dopiero podczas użytkowania uzupełnienia, prowadząc do powikłań klinicznych, takich jak recesja dziąseł czy przedwczesne uszkodzenia pracy protetycznej. Dlatego kluczowe znaczenie ma świadomy dobór materiału o potwierdzonej jakości oraz jego właściwe opracowanie. To właśnie te elementy w decydujący sposób wpływają na końcowy efekt estetyczny oraz długoterminową trwałość uzupełnień protetycznych.

 

ROZWÓJ TLENKU CYRKONU W STOMATOLOGII

Pod koniec lat 90. wprowadzono pierwsze podbudowy z tlenku cyrkonu wykonywane w technologii CAD/CAM jako alternatywę dla mniej estetycznych konstrukcji metalowych. Rozwiązanie to umożliwiło uzyskanie wytrzymałych, a jednocześnie bardziej estetycznych struktur przeznaczonych do napalania porcelany. Wraz z rozwojem materiału stopniowo odchodzono od klasycznych metod charakteryzacji opartych na pełnym napalaniu ceramiki na rzecz rozwiązań pełnokonturowych. Pozwoliło to w znacznym stopniu wyeliminować problemy mechaniczne, takie jak odpryskiwanie czy rozwarstwianie ceramiki, a także ograniczyć zakres preparacji tkanek zęba.
W efekcie współczesne uzupełnienia protetyczne pozwalają w dużym stopniu zachować naturalną strukturę zęba, jednocześnie zapewniając wysoką wytrzymałość oraz estetyczny efekt końcowy.


Starsze generacje tlenku cyrkonu opierały się głównie na kryształach o strukturze tetragonalnej, które były stabilizowane niewielką ilością tlenku itru, około 3 mol% (3Y-TZP). Materiał ten charakteryzuje się bardzo wysoką wytrzymałością mechaniczną, jednak jego ograniczona przezierność nie sprzyjała uzyskaniu optymalnych efektów estetycznych.
Zwiększenie zawartości itru do około 5 mol% poprawia przezierność dzięki większemu udziałowi krystalicznej fazy kubicznej. Tak zmodyfikowany materiał określa się jako 5Y-PSZ, czyli częściowo stabilizowany tlenek cyrkonu. Poprawa estetyki wiąże się jednak z obniżeniem wytrzymałości mechanicznej. Istotnym krokiem w rozwoju tej technologii było wprowadzenie wielowarstwowego tlenku cyrkonu przez firmę Kuraray Noritake Dental Inc., co umożliwiło wykonywanie wysoce estetycznych uzupełnień monolitycznych. Rozwój bardziej zaawansowanych, estetycznych dysków cyrkonowych przyczynił się do wyraźnego spadku popularności uzupełnień metalowo-ceramicznych na rzecz prac pełnoceramicznych.
Mimo to nadal pojawiają się wątpliwości dotyczące uzupełnień z tlenku cyrkonu, zarówno w kontekście adhezji, jak i dopasowania czy samego procesu ich wykonania. W literaturze opisano bardzo wysoką skuteczność kliniczną, sięgającą nawet 97 procent w obserwacjach przekraczających 15 lat, choć odnotowuje się również pojedyncze przypadki niepowodzeń.
Dlatego kluczowe znaczenie ma nie tylko jakość samego materiału, lecz przede wszystkim jego prawidłowa obróbka oraz starannie kontrolowany proces technologiczny wykonania uzupełnienia protetycznego.

 

CHOĆ WSZYSTKIE DYSKI Z TLENKU CYRKONU MOGĄ WYGLĄDAĆ PODOBNIE, W PRAKTYCE ZNACZĄCO RÓŻNIĄ SIĘ POD WZGLĘDEM JAKOŚCI ORAZ WŁAŚCIWOŚCI. WPŁWAJĄ NA TO MIĘDZY INNYMI:

Jakość surowców

Sposób ich obróbki

Proces prasowania dysków

Wstępna synteryzacja

 

Przegląd potencjalnych problemów oraz konsekwencji klinicznych dla pacjentów

Problemy wynikające z zastosowania niskiej jakości tlenku cyrkonu Możliwe konsekwencje kliniczne dla pacjentów
Niższa biokompatybilność Recesja dziąseł / stan zapalny
Niejednorodna struktura materiału

Niedokładne dopasowanie uzupełnienia

Pęknięcia powierzchniowe

Problemy estetyczne (przezierność, kolor) > konieczność powtórnego wykonania pracy

Niska jakość powierzchni: porowata struktura Zwiększone gromadzenie się płytki bakteryjnej > problemy periodontologiczne, próchnica
Niska jakość powierzchni: chropowata struktura Trudniejsze do wygładzenia i polerowania > zwiększone starcie zębów przeciwstawnych
Obniżona stabilność brzeżna Pęknięcia i złamania brzeżne > konieczność przedwczesnej naprawy lub wymiany
Niska wytrzymałość na zginanie Obniżona trwałość użytkowa >konieczność wcześniejszej wymiany uzupełnienia
Obniżona odporność na pękanie Złamania / ograniczona trwałość > konieczność wcześniejszej wymiany uzupełnienia

 

DLACZEGO UZUPEŁNIENIA Z TLENKU CYRKONU MOGĄ ZAWODZIĆ 

Niepowodzenia kliniczne uzupełnień z tlenku cyrkonu często wynikają z procesów technologicznych zachodzących jeszcze przed dostarczeniem materiału do gabinetu stomatologicznego. Większość producentów wykorzystuje proszek cyrkonowy pochodzący od zewnętrznych dostawców, co ogranicza możliwość pełnej kontroli jego jakości.
Z tego proszku wytwarza się dyski o średnicy około 100 mm poprzez prasowanie, a następnie poddaje się je wstępnej synteryzacji w celu nadania im odpowiedniej stabilności. Dokładny skład takich dysków często nie jest ujawniany, ponieważ stanowi tajemnicę handlową. Już na etapie prasowania mogą powstawać niejednorodności, takie jak pory czy zanieczyszczenia, które później obniżają jakość końcowego uzupełnienia.
W laboratoriach dentystycznych dyski są następnie frezowane na podstawie pliku 3D, a potem synteryzowane w temperaturach powyżej 1400°C, co pozwala uzyskać ostateczne właściwości materiału. Dla każdego dysku uwzględnia się odpowiedni współczynnik powiększenia frezowanego obiektu, który kompensuje skurcz materiału podczas synteryzacji. Jednak szczegóły dotyczące frezowania i wykończenia często nie są w pełni udostępniane.
W rezultacie skład chemiczny, mikrostruktura oraz sposób przetwarzania tlenku cyrkonu mogą znacząco różnić się w zależności od producenta i laboratorium. To sprawia, że proces wykonywania uzupełnień z tlenku cyrkonu jest złożony i nie zawsze w pełni przewidywalny.

 

Kuraray Noritake Dental Inc. jest jednym z nielicznych producentów, którzy kontrolują cały proces wytwarzania tlenku cyrkonu, włącznie z przetwarzaniem surowców, we własnym zakresie. Taka pełna kontrola nad procesem produkcji pozwala zapewnić wysoką i powtarzalną jakość wszystkich materiałów. Jedną z kluczowych zasad firmy Kuraray Noritake jest łączenie wysokich parametrów użytkowych z łatwością pracy klinicznej i laboratoryjnej przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego wsparcia w doborze materiałów i procedur. Jako producent linii dysków KATANA™ Zirconia, firma Kuraray Noritake dzięki ścisłej kontroli każdego etapu produkcji gwarantuje stabilną i powtarzalną jakość, co pozwala z pełnym zaufaniem opierać się na wysokim standardzie swoich produktów.

 

PRODUKCJA KATANA™

Wszystkie materiały z linii KATANA™ trafiają do laboratoriów dentystycznych z zakładu produkcyjnego w Japonii, gdzie ruda cyrkonu jest przetwarzana na wysokiej jakości proszek bazowy. Następnie przechodzi on szereg precyzyjnych etapów obróbki, obejmujących dodawanie starannie wyselekcjonowanych składników, takich jak stabilizatory i spoiwa. Kuraray Noritake Dental Inc. prowadzi pełną kontrolę nad wytwarzaniem surowców wykorzystywanych do produkcji tlenku cyrkonu, co pozwala uzyskać materiał o powtarzalnych i wysokich parametrach jakościowych.
Dzięki temu możliwe jest zastosowanie technologii wielowarstwowej oraz wprowadzanie modyfikacji, które zapewniają wysoką czystość materiału i precyzyjne dostosowanie jego właściwości do wymagań klinicznych oraz laboratoryjnych.

 

 

Od etapu proszku aż do prasowania dysków Kuraray Noritake Dental Inc. stosuje bardzo precyzyjny i ściśle kontrolowany proces, który zapewnia równomierne zagęszczenie materiału w całej objętości dysku. Każdy parametr jest dokładnie zaplanowany i nadzorowany. Etap ten trwa kilka dni, aby zapewnić homogenność  i wysoką jakość materiału. Dzięki temu uzyskuje się jednorodne właściwości mechaniczne i optyczne, wysoką stabilność brzeżną, dobrą jakość powierzchni oraz kontrolowany skurcz podczas synteryzacji. Ograniczenie zmiennych po stronie laboratorium sprawia, że tlenek cyrkonu KATANA™ zapewnia powtarzalny i przewidywalny efekt w każdej pracy.

 

Na końcowym etapie produkcji, przed zapakowaniem dysków KATANA™ Zirconia, każdy krążek przechodzi dokładną ręczną kontrolę jakości. Ta końcowa inspekcja ma na celu upewnienie się, że wszystkie elementy spełniają wysokie wymagania jakościowe.
Dzięki indywidualnemu sprawdzeniu każdego dysku możliwe jest utrzymanie stałej jakości oraz powtarzalnych właściwości materiału. W efekcie produkty KATANA™ Zirconia realizują wysokie standardy jakości i powtarzalności, co wynika z kontroli całego procesu produkcji.

 

Nowoczesne zakłady produkcyjne Kuraray Noritake Dental Inc. umożliwiają wytwarzanie bardzo stabilnych dysków w stanie wstępnej synteryzacji, o precyzyjnie dobranej twardości, która pozwala na bezpieczną obróbkę w procesie frezowania.
Dzięki tej stabilności, tlenek cyrkonu KATANA™ może być w pełni wykorzystany bez ryzyka pęknięcia, nawet w sytuacjach, gdy z dysku usunięto już znaczną ilość materiału. Jest to szczególnie istotne, ponieważ w materiałach niższej jakości, o mniejszej wytrzymałości w stanie surowym, takie sytuacje często prowadzą do uszkodzeń.
Wysoka stabilność materiału pozwala również na skrócenie czasu synteryzacji dysków KATANA™ do około 54 minut w przypadku pojedynczych koron oraz mostów do trzech punktów.

 

NATURALNY GRADIENT KOLORU dla idelanego efektu estetycznego

 

Firma Kuraray Noritake doskonale rozumie znaczenie zróżnicowanego poziomu nasycenia barwy oraz przezierności w poszczególnych częściach naturalnego zęba. Celem było odwzorowanie tego efektu w uzupełnieniach protetycznych bez konieczności ich licowania porcelaną.
W obszarach odpowiadających zębinie ząb charakteryzuje się wyższym nasyceniem barwy oraz mniejszą przeziernością. Natomiast części zęba zbudowane głównie ze szkliwa, takie jak brzeg sieczny, są bardziej przezierne i mają niższe nasycenie barwy.
Opatentowana technologia wielowarstwowego cyrkonu KATANA™ została opracowana w celu precyzyjnego odwzorowania tego gradientu nasycenia barwy i przezierności, zapewniając płynne przejście pomiędzy warstwami. Efektem jest wygląd zbliżony do naturalnego zęba bez konieczności licowania porcelaną.
Cztery rodzaje wielowarstwowego cyrkonu KATANA™ (UTML, STML, YML* oraz HTML PLUS) posiadają czterowarstwową strukturę gradacji koloru. Efekt optyczny jest widoczny bezpośrednio po synteryzacji.g.

 

NOWA GENERACJA TLENKU CYRKONU

Nasze zaangażowanie w wysoką jakość i łatwość użytkowania produktów stanowi podstawę wszystkich działań. Zgodnie z tymi wartościami stale udoskonalamy technologię produkcji tlenku cyrkonu, czego efektem jest najnowsze rozwiązanie: KATANA™ Zirconia YML, łączące wysoką estetykę z dużą wytrzymałością. Według tego innowacyjnego projektu opracowano wielowarstwowy tlenek cyrkonu o zróżnicowanej wytrzymałości na zginanie oraz płynnej gradacji przezierności, co pozwala uzyskać naturalny efekt estetyczny przy zachowaniu bardzo dobrych właściwości mechanicznych.

 

Ponadto wszystkie dyski KATANA™ Zirconia YML są projektowane w oparciu o proporcje, a nie stałe grubości poszczególnych warstw w strukturze wielowarstwowej. Oznacza to, że niezależnie od wysokości dysku zawsze zachowany jest stały udział 35% surowca tworzącego przezierną strefę szkliwną. Dzięki temu dyski o większej wysokości, które zazwyczaj wykorzystuje się do wykonywania obszernych uzupełnień, zawsze zapewniają wystarczającą przestrzeń w strefie szkliwnej, natomiast niższe dyski są zoptymalizowane pod kątem mniejszych uzupełnień.

 


ROZWIĄZANIA KONTRUKCYJNE ZASTOSOWANE W KATANA™ ZIRCONIA YML ZAPEWNIAJĄ TECHNIKOWI DENTYSTYCZNEMU ISTOTNE KORZYŚCI:

Konstrukcja oparta na proporcjach zapewnia dużą elastyczność projektowania dzięki strategicznemu rozłożeniu warstw.

✓ Dokładne odwzorowanie koloru i przezierności ogranicza potrzebę rozległego opracowania i czasochłonnego wykończenia.

✓ Stabilny współczynnik rozszerzalności cieplnej w całym dysku umożliwia wykonywanie wysoko precyzyjnych konstrukcji pełnołukowych.

Jednorodna struktura bez porów oraz wysoka stabilność w stanie presynteryzowanym pozwalają na większą elastyczność pozycjonowania, a tym samym wyższą wydajność.

✓ Stosunkowo wysoka twardość w stanie presynteryzowanym umożliwia łatwe modyfikacje i obróbkę bez ryzyka pęknięć lub wykruszeń.

✓ Twardość materiału pozwala również na frezowanie cieńszych uzupełnień, w tym ostrych krawędzi, co poprawia szczelność brzeżną.

✓ Część uzupełnienia wykonana z warstwy Body w dysku KATANA™ Zirconia YML może być opracowana na mniejszą grubość niż w innych wysoko przeziernych dyskach z tlenku cyrkonu, co skutkuje wyższą translucencją w tym obszarze.



STABILNOŚĆ BRZEŻNA I ZWIĘKSZONA DOKŁADNOŚĆ DOPASOWANIA

KATANA™ Zirconia YML umożliwia uzyskanie ostrych krawędzi brzeżnych przy jednoczesnym ograniczeniu wykruszania, co przekłada się na lepsze dopasowanie prac na granicy preparacji. Możliwość wykonywania cienkich uzupełnień z zachowaniem ostrej krawędzi potwierdza wysoką przydatność KATANA™ Zirconia YML w wykonywaniu uzupełnień bezstopniowych.

 

 

Nawet jeśli brzegi uzupełnienia zostały bardzo mocno wycienione podczas frezowania, pozostają gładkie i bez wykruszeń.

 

WSZYSTKO CZEGO POTRZEBUJE TWOJE LABORATORIU

Kuraray Noritake oferuje cztery różne rodzaje wielowarstwowych dysków z tlenku cyrkonu, które pozwalają pokryć wszystkie wskazania, a także jednowarstwową wersję HT do wykonywania podbudów oraz mostów o dużej rozpiętości. W poniższej tabeli przedstawiono zakres zalecanych zastosowań dla wszystkich dysków KATANA™ Zirconia Multi-layer.

 

 

WNIOSKI

Wybór tlenku cyrkonu ma istotny wpływ na sukces kliniczny uzupełnień protetycznych, co bezpośrednio przekłada się na codzienną pracę technika dentystycznego. Wysokiej jakości tlenek cyrkonu, taki jak ten produkowany przez Kuraray Noritake Dental Inc., zapewnia mniejsze ryzyko pęknięć i wykruszeń podczas procesu wytwarzania, ograniczając konieczność kosztownych poprawek wynikających z niedokładności dopasowania pracy lub dopasowania odcienia.

Wysoka jakość proszku cyrkonowego, stosowanego m.in. w KATANA™ Zirconia, umożliwia szybką synteryzację, co przyspiesza proces produkcji bez utraty integralności uzupełnień. Dodatkowo zaawansowane technologie wielowarstwowe, takie jak w systemie Kuraray Noritake, zmniejszają potrzebę rozległego licowania porcelaną w celu uzyskania efektu estetycznego, upraszczając proces i zwiększając jego efektywność.

 

Rygorystyczna kontrola jakości w Kuraray Noritake, obejmująca cały proces produkcji realizowany wewnętrznie, zapewnia powtarzalność i niezawodność produktów z tlenku cyrkonu. Uniwersalny materiał KATANA™ Zirconia YML, zaprojektowany w oparciu o proporcje, a nie stałe wartości warstw, oferuje większą swobodę projektowania, jednocześnie gwarantując stałą, wysoką estetykę niezależnie od wielkości uzupełnienia.

Wybór wysokiej jakości tlenku cyrkonu, produkowanego przy zachowaniu ścisłej kontroli jakości, pozwala laboratoriom protetycznym osiągać optymalne rezultaty zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i estetycznym, co w efekcie przynosi korzyści technikom dentystycznym, lekarzom stomatologom oraz pacjentom.

 

LITERATURA

1. Yarahmadi M., Roa J.J., Zhang J., Cabezas L., Ortiz-Membrado L., Llanes L., Fargas G.; Micromechanical properties of Yttria-doped zirconia ceramics. Journal of the European Ceramic Society, Volume 43, Issue 7, July 2023, Pages 2884-2893.
2. Liao, Y., PhDa, Gruber, M. BSEa ; Lukic H., BSEa; McLees J., CDTb ; Chen S., PhDc ; Boghosian A., DDSd ; Megremis S., MS, PhDa; Survey of the mechanical and physical behaviors of yttria-stabilized zirconia from multiple dental laboratories. Journal Reprint Line (2023) 2, 100018

 

 

Odtwarzanie piękna natury: estetyczna rekonstrukcja siekaczy szczęki.

Opis przypadku autorstwa Vasilisa Vasiliou.

Pierwsza miłość, pierwsza praca, ślub najlepszego przyjaciela to chwile w życiu młodych ludzi, w których pragną wyglądać olśniewająco. Dlatego przywracanie naturalnego piękna uśmiechu młodym pacjentom jest dla nas zadaniem szczególnie ważnym i wymagającym pełnego zaangażowania. Musimy uważnie wysłuchać ich wzruszających historii, zrozumieć indywidualne potrzeby i pragnienia, a następnie znaleźć sposób, by je przewyższyć. Gdy nasz plan zostaje skutecznie zrealizowany, przynosi to ogromną radość i wdzięczność pacjentów. W końcu przywracamy nie tylko uśmiech, ale także pewność siebie i komfort życia naszych pacjentów.

 

Jedno palenie, naturalny efekt

Dobra wiadomość jest taka, że nawet wysoce estetyczne uzupełnienia pełnoceramiczne można wykonać przy minimalnej liczbie paleń. Nowoczesne materiały konstrukcyjne i systemy ceramiczne pozwalają wiernie odwzorować naturalną grę kolorów i przezierności, uzyskać praktycznie nieograniczoną liczbę indywidualnych efektów oraz nadać powierzchni żywą, realistyczną teksturę w sposób przewidywalny.

Przebieg procedury przedstawia poniższy rysunek. W tym przypadku wykorzystano materiały KATANA™ Zirconia STML i CERABIEN™ ZR (Kuraray Noritake Dental Inc.), a uzupełnienie wykonano techniką One-Bake opracowaną przez MDT Nondasa Vlachopoulosa.

Rys. 1: Podbudowy wykonane z KATANA™ Zirconia STML w odcieniu A1.

Rys. 2: Procedura nakładania ceramiki w jednym paleniu: aplikacja CERABIEN™ ZR Opacious Body w części przyszyjkowej zęba.

Rys. 3: … oraz w obszarach struktury mamelonów.

Rys. 4: Nałożenie ceramiki CERABIEN™ ZR Body w środkowej części korony.

Rys. 5: Zastosowanie CERABIEN™ ZR Transitional Dentine w celu zwiększenia przezierności w obszarze brzegu siecznego.

Rys. 6: Dodanie CERABIEN™ ZR Opacious Body w wybranych obszarach w celu uzyskania lepszego odbicia światła.

Rys. 7: Zredukowanie brzegu siecznego, modelowanie struktury mamelonów oraz dodanie T Blue w celu nadania głębi.

Rys. 8: … w części centralnej zęba oraz na listwach dystalnych.

Rys. 9: Nałożenie Aqua Blue 1 oraz T Blue na brzegi sieczne w celu uzyskania młodzieńczej przezierności.

Rys. 10: Efekt tworzenia...

Rys. 11: ...struktury mamelonów.

Rys. 12: Aplikacja ceramiki typu Luster Porcelain: LTx, …

Rys. 13: … ELT1 …

Rys. 14: … oraz LT1.

Rys. 15: Redukcja pod warstwę Body w celu uzyskania efektu halo.

Rys. 16: Ostateczny kształt z efektem halo stworzonym przy użyciu ceramiki Body.

Rys. 17: Efekt końcowy po pierwszym paleniu, korektach powierzchni i glazurowaniu za pomocą CERABIEN™ ZR FC Paste Stain Clear Glaze.

Rys. 18: Uzupełnienie zacementowane adhezyjnie w jamie ustnej pacjenta.

 

WNIOSKI

Przywracanie uśmiechu młodemu pacjentowi jest zadaniem szczególnie wymagającym, ponieważ efekt leczenia ma ogromny wpływ na pewność siebie oraz komfort życia osoby dotkniętej problemem. Uważnie wsłuchując się w historie naszych pacjentów, rozumiejąc ich potrzeby i dobrze znając możliwości naszych materiałów, jesteśmy w stanie zapewnić im dokładnie to, czego potrzebują. To właśnie ich pozytywne opinie i zadowolenie motywują mnie do nieustannego doskonalenia umiejętności w zakresie warstwowania ceramiki, aby osiągać coraz lepsze rezultaty.

Chciałbym wyrazić wdzięczność dr Loukii Pedoulou za profesjonalną współpracę oraz wsparcie kliniczne, które przyczyniły się do osiągnięcia tego efektu.

 

O Autorze:

VASILIS VASILIOU

Vasilis Vasiliou urodził się w Nikozji na Cyprze, a w 2004 roku ukończył Szkołę Techników Dentystycznych w Atenach. Swoje wykształcenie poszerzał, uczestnicząc w licznych zaawansowanych seminariach prowadzonych przez mentorów i ekspertów w dziedzinie protetyki stomatologicznej, takich jak Ilias Psarris i Nondas Vlachopoulos. 

W trakcie swojej kariery Vasilis wniósł istotny wkład w środowisko stomatologiczne, prezentując swoje prace na różnych konferencjach w Grecji oraz publikując artykuły w greckich czasopismach stomatologicznych. Od 2020 roku pełni funkcję opinionlidera dla firmy MPF Brush Company, a od 2022 roku jest Ambasadorem HASS. Vasilis jest także aktywnym członkiem International Team for Implantology (ITI) od 2019 roku.

Wraz z ojcem prowadzi w Nikozji renomowane laboratorium protetyczne, specjalizujące się w odbudowach pełnoceramicznych i implantoprotetycznych. Jego bogate doświadczenie oraz zaangażowanie w dążeniu do doskonałości uczyniły go cenionym specjalistą w swojej dziedzinie.

BIOMIMETYKA, A OCZEKIWANIA PACJENTÓW. W POSZUKIWANIU IDEALNEJ RÓWNOWAGI.

Autor: MDT Leonidas Dimitriou

 

WPROWADZENIE

Obecnie oczekiwania pacjentów są bardziej sprecyzowane niż kiedykolwiek wcześniej. Pod wpływem mediów społecznościowych i zmieniających się kanonów piękna coraz częściej oczekują jasnego, wręcz wybielonego uśmiechu lub uzupełnień o ściśle określonym kształcie zębów, zamiast wiernego odwzorowania natury.
Dla nas, techników dentystycznych, wyzwaniem jest znalezienie idealnej równowagi między spełnianiem tych oczekiwań a poszanowaniem ugruntowanych zasad estetyki i funkcji inspirowanych biomimetyką.

Aby sprostać tym zadaniom, musimy wiedzieć, których zasad należy przestrzegać, a gdzie jest miejsce na kreatywność. Jednocześnie niezbędna jest dogłębna znajomość najnowszych osiągnięć technologicznych oraz postępu w dziedzinie materiałów stomatologicznych, aby móc dobrać właściwe metody do wykonania odbudowy. Tylko dzięki gruntownej znajomości wybranych materiałów i narzędzi technologicznych będziemy w stanie w pełni wykorzystać ich potencjał i zapewnić najlepsze możliwe rozwiązanie.
Podsumowując - musimy jedną nogą stać w łodzi nauki, a drugą w łodzi sztuki. Tylko zachowując równowagę między nimi, możemy skutecznie poruszać się pośród szybkich zmian w tej dziedzinie, dbając o dobro pacjenta i unikając działań pozbawionych celu lub sensu.

 

Wyzwanie polega na znalezieniu idealnej równowagi pomiędzy spełnianiem oczekiwań pacjenta a poszanowaniem ugruntowanych zasad estetyki i funkcji inspirowanych biomimetyką.

 

DOBÓR MATERIAŁÓW

Do naszych ulubionych materiałów konstrukcyjnych do wykonywania estetycznych uzupełnień w odcinku przednim należą dyski cyrkonowe KATANA™ Zirconia UTML oraz KATANA™ Zirconia STML (oba firmy Kuraray Noritake Dental Inc.) oraz podbudowy z dwukrzemianu litu Amber® Press (HASS).
Dzięki swojej wytrzymałości powyższe materiały znakomicie spełniają oczekiwania estetyczne i funkcjonalne w przypadku uzupełnień w odcinku przednim. Ich zrównoważone właściwości optyczne pozwalają tworzyć rekonstrukcje o naturalnym wyglądzie, natomiast właściwości fizyczne i mechaniczne zapewniają stabilność na wszystkich etapach klinicznych - od przymiarki po ostateczne osadzenie. Materiały te charakteryzują się także sporym marginesem tolerancji błędów - drobne korekty lub modyfikacje można wprowadzać bez ryzyka powstawania pęknięć lub odkształceń podczas wielokrotnego wypalania a także istnieją do nich sprawdzone procedury cementowania. Co więcej, oba materiały są w pełni kompatybilne z cyfrowym workflow, co ułatwia szybkie i precyzyjne dopasowanie mock-upów, uzupełnień tymczasowych i ostatecznych oraz ewentualne powtórne wykonanie prac.

 

Uzupełnienia protetyczne są zazwyczaj projektowane w pełnym anatomicznym kształcie a redukcja na powierzchni wargowej o wartości 0,3–0,5 mm zapewnia wystarczającą przestrzeń na ręcznie nakładaną porcelanę. Zalecaną metodą warstwowania ceramiką jest mikrowarstwowanie w połączeniu z techniką wewnętrznych dobarwień (internal live stain technique), która umożliwia kontrolowany przebieg pracy oraz uzyskanie przewidywalnych, wysoce estetycznych rezultatów z efektem głębi - i to wszystko w krótkim czasie. Materiał do licowania, który w pełni odpowiada naszym wymaganiom, dotyczącym zalecanej metody i jest doskonale kompatybilny zarówno z dwukrzemianem litu, jak i cyrkonem, to CERABIEN™ MiLai (Kuraray Noritake Dental Inc.).

Poniższe dwa opisy przypadków pokazują, jak ceramika ta współpracuje z różnymi materiałami konstrukcyjnymi i jakie dodatkowe korzyści daje zastosowanie wybranych  technik pracy.

PRZYPADEK KLINICZNY #01

LICÓWKI Z DWUKRZEMIANU LITU

36-letnia pacjentka zgłosiła chęć wymiany swoich licówek kompozytowych. Wyraziła życzenie uzyskania jaśniejszego, wybielonego uśmiechu (NW 0,5). Zaplanowano odbudowę sześciu przednich zębów szczęki oraz pierwszych przedtrzonowców. Jednocześnie zależało jej, aby przygotowanie zębów do zabiegu było jak najmniej inwazyjne.

Ponadto pacjentka wyraźnie zażądała, aby zęby miały nieco kwadratowy kształt, przy czym siekacze boczne były tej samej długości co siekacze centralne, a brzegi sieczne były proste, bez zaokrąglonych kątów - zgodnie ze współczesnymi standardami estetyki. Wyjaśniliśmy jej nasze obawy dotyczące ewentualnych problemów estetycznych i funkcjonalnych, które mogłyby wymagać dalszych interwencji lub korekt, jednak pacjentka pozostała nieugięta w swoich wyborach.

 

Od projektu do gotowej podbudowy

Zgodnie z życzeniem pacjentki zaplanowano odbudowę zębów szczęki od czwórki do czwórki za pomocą licówek z dwukrzemianu litu (Amber® Press HT w odcieniu W2), co pozwoliło na uzyskanie jasnego koloru przy minimalnie inwazyjnym przygotowaniu zębów. Po przygotowaniu zębów pobrano wycisk, który przesłano do laboratorium. Następnie przypadek został zdigitalizowany w celu wykonania wirtualnego projektu licówek. Aby stworzyć odpowiednią przestrzeń dla porcelany, powierzchnie wargowe pełnokonturowych uzupełnień zostały zredukowane o 0,3 mm przy użyciu oprogramowania exocad® DentalCAD (rys. 1 i 2).

 

Rys. 1: Oszlifowana struktura zęba widoczna pod półprzeziernymi, pełnokonturowymi licówkami.

Rys. 2: Projekt ośmiu licówek z redukcją wargową (cut-back).

 

Następnie podbudowy zostały wyfrezowane w wosku, odlane w masie formierskiej i wytłoczone z pastylki Amber® Press HT w odcieniu W2 (rys. 3 i 4). Po tym odcięto kanały wlewowe, a powierzchnie podbudów licówek opracowano za pomocą Diagen-Turbo-Grinder Ø 3,5 × 11 mm Cone and Wheel.

Rys. 3: Wyfrezowane w wosku podbudowy, przygotowane do procedury powielenia i tłoczenia.

Rys. 4: Podbudowa z dwukrzemianu litu na pełnym modelu roboczym.

 

Mikrowarstwowanie i barwienie wewnętrzne
Do zaplanowania procedury warstwowania i dobarwień opracowano mapę chromatyczną (Rys. 5). Podczas aplikacji CERABIEN™ MiLai na podbudowę z dwukrzemianu litu konieczne jest wykonanie wypalania wstępnego („wash bake”) z użyciem Value Liner (Rys. 6 i 7). Value Liner nie tylko zapewnia trwałe połączenie z ceramiką, ale także zwiększa krycie wysoce przezroczystej konstrukcji z dwukrzemianu litu i ogranicza spadek jej jasności, dzięki czemu unika się uzyskania szarego odcienia uzupełnień, który  mógł by być widoczny po bezpośrednim nałożeniu porcelany.

Kolejnym etapem jest barwienie wewnętrzne - stosowane  jako podkład kolorystyczny,  pozwalający odtworzyć m.in. struktury mamelonów, zgodnie z anatomicznym wyglądem dolnych siekaczy pacjentki (Rys. 7). W dążeniu do jak najwierniejszego odwzorowania naturalnego uzębienia wzmocnienie głębi i wysycenia kolorem uzupełnień za pomocą barwników wewnętrznych wydaje się być najlepszym rozwiązaniem, zapewniającym piękne efekty.

Rys. 5: Mapa chromatyczna wykorzystana przy mikrowarstwowaniu oraz wewnętrznym barwieniu ceramiki z dwukrzemianu litu.

Rys. 6: Licówka pokryta warstwą "wash" z CERABIEN™ MiLai Value Liner 1.

Rys. 7: Uzupełnienia po wypaleniu (wash bake, 770 °C, czas przetrzymania 00:45 min).

Rys. 8: Efekt po barwieniu wewnętrznym i wypaleniu w 740 °C (bez czasu przetrzymania, w próżni).

Rys. 9: Aplikacja CERABIEN™ MiLai LT1.

Rys. 10: Nałożenie warstw Creamy Enamel zmieszanego z ELT1 w proporcji 70:30 %.

Rys. 11: … następnie nałożenie ELT1.

Rys. 12: Modelowanie brzegu siecznego. W obszarze mezjalnym i dystalnym użyto mieszanki LTx i ROYAL BLUE (w proporcji 70:30 %); w środkowej części czystego LTx i LT1; kształt uzupełniono, tworząc efekt HALO przy użyciu CREAMY ENAMEL.

Rys. 13: Licówki po wypaleniu w temperaturze 760 °C przez 45 minut - efekt widoczny od razu.

 

Wykańczanie i polerowanie powierzchni porcelany

Z własnego doświadczenia wiem, że w codziennej pracy warto korzystać tylko z kilku wyselekcjonowanych standardowych narzędzi. W ten sposób wypracowuje się rutynę i uzyskuje przewidywalne wyniki.

Aby zaplanować procedurę nadawania tekstury powierzchni, pożądane szczegóły morfologiczne i teksturalne zostały zaznaczone na powierzchni licówek dwukolorowym ołówkiem (rys. 14). Do konturowania użyliśmy różnych narzędzi diamentowych oraz zestawu Carving Diamond Point opracowanego przez Yasuhiro Odanakę (Ceraconcepts), co pozwoliło nadać licówkom charakterystyczne cechy morfologiczne i odpowiednią fakturę.

Następnie przeprowadzono polerowanie mechaniczne za pomocą stożków wykonanych z papieru ściernego o odpowiedniej gradacji oraz specjalnych gumek silikonowych (SoftCut-E PA / PB shape, Shofu Dental, rys. 15).

W ostatnim etapie niezbędne jest użycie pumeksu, w celu usunięcia pozostałości silikonu z powierzchni. Jeśli ten etap zostanie pominięty, nałożona później glazura może nie połączyć się z ceramiką.

W związku z tym konieczne może być powtórzenie etapu glazurowania, szczególnie w przypadku powierzchni z dwukrzemianu litu. Po glazurowaniu ponownie sprawdzono dopasowanie, a proces polerowania zakończono przy użyciu diamentowej pasty polerskiej (w tym przypadku Amber Glow firmy HASS).

Rysunki od 16 do 19 przedstawiają gotowe licówki po wykończeniu zewnętrznymi dobarwiaczami CERABIEN™ ZR FC Paste Stain oraz wypaleniu glazury w temperaturze 730 °C (czas przetrzymania 00:45 min.). Uzupełnienie zostało przedstawione w różnych warunkach oświetleniowych i z różnych perspektyw, ukazując naturalny kolor, przezierność oraz wygląd faktury powierzchni. Należy zauważyć, że na fakturę i chropowatość powierzchni wpływają nie tylko zabiegi mechaniczne, lecz także temperatura i czas przetrzymania podczas końcowego wypalania.

Rys. 14: Licówki z zaznaczonymi detalami powierzchni.

Rys. 15: Struktura powierzchni odwzorowana przy użyciu wyselekcjonowanych narzędzi.

Rys. 16: Ostateczne uzupełnienia na modelu - widok z przodu, ukazujący kwadratowy kształt oraz pożądaną długość uzupełnień.

Rys. 17: Ostateczne uzupełnienia na modelu - widok pierwszej ćwiartki od strony wargowej.

Rys. 18: Ostateczne uzupełnienia na modelu - widok drugiej ćwiartki od strony wargowej.

 

Cementowanie i wynik leczenia

Po pomyślnym przebiegu przymiarki nadszedł czas na ostateczne osadzenie licówek. W tej sytuacji, odpowiednie dla danego materiału przygotowanie powierzchni adhezyjnych oraz przestrzeganie właściwych protokołów cementowania mają decydujący wpływ na długoterminowy sukces kliniczny.

Powierzchnie wewnętrzne licówek zostały przygotowane zgodnie z zaleceniami przy użyciu kwasu fluorowodorowego, a uzupełnienia zacementowano za pomocą PANAVIA™ V5 (Kuraray Noritake Dental Inc.). System ten zawiera specjalne pasty próbne do stosowania podczas przymiarek, które pozwoliły na wcześniejsze dobranie ostatecznego odcienia cementu.

Dzięki doborowi odpowiedniego koloru cementu możliwe jest precyzyjne dostosowanie nasycenia barwy i przezierności uzupełnienia. Efekt leczenia przedstawiono na rys. od 20 do 22.

Rys. 20: Licówki zacementowane adhezyjnie …

Rys. 21: … w jamie ustnej pacjentki.

Rys. 22: Widok zębów szczęki z zacementowanymi uzupełnieniami protetycznymi, które odpowiadają oczekiwaniom pacjentki, zapewniając jednocześnie naturalny wygląd i prawidłową funkcję.

 

PRZYPADEK KLINICZNY #01

LICÓWKI I KORONY CYRKONOWE

W przedstawionym przypadku 33-letnia pacjentka zgłosiła się z podobnym oczekiwaniem. Posiadała stare wypełnienia kompozytowe w odcinku przednim i chciała uzyskać jaśniejszy uśmiech oraz bardziej kwadratowy kształt zębów. Pacjentka od razu zaakceptowała zaproponowane leczenie obejmujące odbudowę sześciu zębów przednich szczęki przy użyciu licówek pełnoceramicznych.

Jednak ze względu na planowane wszczepienie implantu w okolicy prawego pierwszego przedtrzonowca szczęki (ząb 14) oraz konieczność odbudowy korony zęba 24, zdecydowano się na zastosowanie tlenku cyrkonu jako materiału konstrukcyjnego we wszystkich uzupełnieniach, a także na wykonanie licówki na lewym pierwszym przedtrzonowcu szczęki (ząb 24). Takie postępowanie stanowiło podstawę do uzyskania spójnego i estetycznie przewidywalnego rezultatu leczenia.

Wybrano dwa różne rodzaje cyrkonu: KATANA™ Zirconia UTML w odcieniu A1 zastosowano do wykonania licówek, ze względu na najwyższy możliwy poziom przezierności. Natomiast do pełnokonturowej korony cyrkonowej na implancie przewidziano nieco mniej przezierny i bardziej wytrzymały materiał KATANA™ Zirconia STML w odcieniu A1.

Od projektu do cementowania

Procedura była w dużej mierze podobna do opisanej powyżej, jednak na niektórych etapach zastosowano metody typowe dla tlenku cyrkonu. Poszczególne etapy, mapa chromatyczna oraz różnice w postępowaniu zostały szczegółowo opisane w podpisach pod Rys. od 23 do 38.

Zdecydowano się na zastosowanie tlenku cyrkonu jako materiału konstrukcyjnego we wszystkich uzupełnieniach oraz na wykonanie licówki również na lewym pierwszym przedtrzonowcu szczęki. Dzięki temu uzyskano harmonijny i estetycznie spójny wygląd całego uśmiechu.

Rys. 23: Licówki cyrkonowe - preparacje oraz pełnokonturowy projekt.

Rys. 24: Cyfrowy projekt podbudowy.

Rys. 25: Etap frezowania - zwróć uwagę na cienkie i wyraźne krawędzie uzupełnień.

Rys. 26: Wyfrezowane licówki i korona.

Rys. 27: Mapa chromatyczna do mikrowarstwowania i wewnętrznego barwienia licówek cyrkonowych.

Rys. 28: Uzupełnienia na pełnym modelu roboczym po charakteryzacji przy użyciu płynnych dobarwiaczy do presynteryzowanego tlenku cyrkonu (w celu wzmocnienia niebieskawego odcienia w części siecznej i nadania głębi uzupełnieniom) - efekt po synteryzacji.

Rys. 29: Wygląd licówek po nałożeniu CERABIEN™ MiLai Tx oraz pierwszej warstwy tzw. wash bake (780 °C, czas przetrzymania 1 min.).

Rys. 30: Licówki po wewnętrznym barwieniu CERABIEN™ MiLai internal stains i wypaleniu w temperaturze 740 °C, bez przetrzymania w próżni.

Rys. 31: Licowanie za pomocą CERABIEN™ MiLai w technice jednego palenia.

Rys. 32: Uzupełnienia na modelu po wypaleniu w temperaturze 760°C (czas przetrzymania 00:45 min.). Fakturę powierzchni nadano przy użyciu różnych narzędzi diamentowych oraz zestawu Carving Diamond Point opracowanego przez Yasuhiro Odanakę.

Rys. 33: Gotowe licówki po nałożeniu CERABIEN™ ZR FC Paste Stain i glazury.

Rys. 34: … oraz wypalenie glazury w temperaturze 730 °C (czas przetrzymania 00:30 min.).

Rys. 35: … widok uzupełnień w różnych warunkach oświetleniowych i z różnych perspektyw, …

Rys. 36: … zdjęcie ukazujące kolor, przezierność oraz wygląd faktury powierzchni uzupełnień.

Rys. 37: Efekt leczenia po przymiarkach, w trakcie których dokonano doboru koloru cementu przy użyciu past próbnych PANAVIA™ V5 Try In Paste, następnie powierzchnie wewnętrzne licówek piaskowano tlenkiem glinu (50 μm) i ostatecznie zacementowano adhezyjnie za pomocą PANAVIA™ V5.

Rys. 38: Widok szczęki po zacementowaniu wszystkich uzupełnień.

 

WNIOSKI

Nowoczesne materiały stomatologiczne, takie jak tlenek cyrkonu, dwukrzemian litu oraz porcelany zastosowane w przedstawionych przypadkach, w połączeniu z cyfrowymi technikami produkcji oraz zaawansowanymi metodami wykańczania, takimi jak barwienie wewnętrzne i mikrowarstwowanie, stanowią doskonałe wsparcie w tworzeniu uzupełnień spełniających zmieniające się oczekiwania młodych pacjentów.

Poprzez wsłuchiwanie się w ich potrzeby i pragnienia, dogłębną znajomość materiałów oraz wykorzystanie potencjału technologii cyfrowych i nowoczesnych metod, możliwe jest osiągnięcie współczesnych standardów estetycznych bez kompromisów w zakresie istotnych zasad biomimetyki.

Obie pacjentki okazały się niezwykle zadowolone z efektu leczenia, czując, że ich oczekiwania zostały uwzględnione. Mamy nadzieję, że będą mogły długo cieszyć się swoimi jasnymi i równymi uśmiechami o nieco kwadratowym kształcie zębów. Życzenie to z pewnością się spełni dzięki zrównoważonemu podejściu do wykonania przedstawionych powyżej prac.

Podejście to łączy zalety uzupełnień pełnokonturowych z korzyściami mikrowarstwowania porcelaną. Wykonane uzupełnienia cechują się nie tylko wysoką estetyką, ale także wytrzymałością, eliminują ryzyko odprysków, są cienkie i nie wymagają dużo miejsca, a tym samym pozwalają na minimalnie inwazyjne przygotowanie zębów - oraz wykazują wysoką biokompatybilność i łatwo się polerują. Wszystko to przyczynia się do długotrwałego sukcesu leczenia i realizacji nadrzędnego celu, jakim jest zachowanie pięknego uśmiechu pacjentek na całe życie.

 

O Autorze:

Leonidas Dimitriou urodził się w Atenach. W 1986 roku ukończył studia na kierunku techniki dentystyczne, a następnie kontynuował naukę w Katedrze Protetyki Stomatologicznej w Technologicznym Instytucie Edukacyjnym w Atenach.

Na przestrzeni lat uczestniczył w licznych wiodących seminariach stomatologicznych. Od 1993 roku jest właścicielem laboratorium dentystycznego DENTECH. W 2015 roku został również współpracownikiem laboratorium w Katedrze Protetyki Stomatologicznej w Technologicznym Instytucie Edukacyjnym w Atenach.

Leonidas jest pasjonatem edukacji i przekazywania wiedzy – od 2017 roku pełni funkcję oficjalnego instruktora i wykładowcy Noritake. W 2018 roku rozpoczął nauczanie z zakresu ceramiki i protetyki stałej na Uniwersytecie Zachodniej Attyki, na Wydziale Technik Dentystycznych. 

W ostatnich latach organizuje kursy dotyczące materiałów ceramicznych Noritake oraz regularnie prowadzi wykłady na międzynarodowych konferencjach i seminariach.

Uzupełnienia pełnoceramiczne - gdy funkcjonalność spotyka estetykę.

Autor: DT Tomas Forejtek i Dr Ladislav Gregor

 

W protetyce ocena indywidualnych potrzeb i oczekiwań każdego pacjenta jest kluczowym czynnikiem na drodze do sukcesu. W przypadku wykonywania uzupełnień stałych sztuka polega na precyzyjnym dopasowaniu materiałów, projektu podbudowy oraz sposobu wykończenia do konkretnych wymagań funkcjonalnych i estetycznych w danej sytuacji klinicznej. W tym kontekście dostęp do precyzyjnych narzędzi oceny oraz możliwość wyboru spośród różnych wariantów wysokowytrzymałej ceramiki są na wagę złota.

STUDIUM PRZYPADKU 

Rozważmy przypadek pacjentki w średnim wieku: Pacjentka zgłosiła się z powodu niezadowolenia z koron metalowo-ceramicznych. Korony na siekaczach centralnych oraz prawym siekaczu bocznym wymagały wymiany nie tylko ze względów estetycznych, ale również funkcjonalnych. Ponieważ w odcinku przednim występowały przedwczesne kontakty, a leczenie ortodontyczne nie wchodziło w grę, podjęto decyzję o zastosowaniu materiału ceramicznego o szczególnie wysokiej wytrzymałości, KATANA™ Zirconia HT (Kuraray Noritake Dental Inc.). Cyrkonowa struktura została zaprojektowana tak, aby stanowić stabilne podparcie dla ceramiki w okolicy brzegu siecznego.
W związku z tym porcelana została ręcznie napalona tylko w obszarze licowym przy użyciu CERABIEN™ ZR (Kuraray Noritake Dental Inc.). Procedura laboratoryjna, w tym dobór koloru i wykonanie uzupełnień z wykorzystaniem systemu dopasowania kolorów eLAB®, została szczegółowo przedstawiona na rysunkach 2–9.

*System eLAB® jest zastrzeżonym znakiem towarowym Saschy Heina. Jest niezależnym narzędziem do określania i dokumentowania koloru zębów i nie został opracowany ani dystrybuowany przez firmę Kuraray Noritake Dental Inc.

Rys. 1: Sytuacja kliniczna przed leczeniem.

 

Rys. 2: Stan po usunięciu istniejących koron i przygotowaniu tkanek zębów pod planowane uzupełnienia pełnoceramiczne.

 

Rys. 3: Określanie koloru zębów za pomocą systemu eLAB®.

 

Rys. 4: Mapa rozłożenia warstw ceramiki CERABIEN™ ZR zastosowana do wszystkich trzech koron.

 

Rys. 5: Procedura nakładania warstw: kontrola koloru.

 

Rys. 6: Przymiarka koron w celu oceny dopasowania i zgodności koloru.

 

Rys. 7: Widok koron od strony podniebiennej na modelu.

 

Rys. 8: Korony na modelu widoczne od strony wargowej z zachowaną naturalną fakturą powierzchni.

 

Rys. 9: Efekt naturalnego wyglądu uzupełnień.

 

EFEKTY LECZENIA

Rys. 10: Korony po zacementowaniu adhezyjnym z użyciem PANAVIA™ V5 (Kuraray Noritake Dental Inc.).

 

Rys. 11: Estetyka uśmiechu po zakończonym leczeniu.

 

Naturalna kolorystyka zębów pacjentki została precyzyjnie odwzorowana, mimo trudnych warunków estetycznych.

 

Klucz do sukcesu: indywidualne podejście i wysokiej jakości materiały

Opisane studium przypadku jest doskonałym przykładem sytuacji, w której leczenie wymagało indywidualnego podejścia zarówno pod względem estetycznym, jak i funkcjonalnym. Uwzględnienie oczekiwań pacjentki, specyfiki sytuacji oraz doświadczenia w pracy z materiałami pozwoliło opracować optymalny plan postępowania. Wysokiej jakości materiały oraz przemyślana koncepcja projektowa stanowią podstawę długotrwałego sukcesu.
Z kolei zindywidualizowane narzędzia do oceny koloru, takie jak system eLAB®, a także warstwowe, wielowymiarowe nakładanie porcelany, umożliwiły precyzyjne odwzorowanie koloru zębów pacjentki, nawet przy tak wymagającej, indywidualnej estetyce zębów pacjentki. Dzięki temu nowe korony udało się zacementować już na kolejnej wizycie.

 

Autorzy raportu klinicznego:

Tomas Forejtek jest technikiem dentystycznym i prowadzi praktykę w Brnie w Czechach. Po ukończeniu studiów w 2001 roku jako najlepszy w swojej klasie rozpoczął pracę w prestiżowej prywatnej klinice, koncentrując się na uzupełnieniach ceramicznych. W ciągu trzech lat zdobył certyfikat z zakresu protetyki stałej i objął stanowisko kierownika laboratorium dentystycznego.

Znany ze swojego intuicyjnego i praktycznego podejścia, Tomas doskonalił swoje umiejętności podczas szkoleń krajowych i międzynarodowych, czerpiąc inspirację od takich mentorów jak Sascha Hein i Naoto Yuasa. W 2010 roku otworzył własne laboratorium w Brnie, specjalizujące się w wysokiej jakości, estetycznych uzupełnieniach protetycznych.

Od 2016 roku koncentruje się na pojedynczych przypadkach rekonstrukcji zębów przednich, stosując protokół eLAB, a w 2018 roku został oficjalnym instruktorem tego systemu.

 

Ladislav Gregor jest protetykiem stomatologicznym w klinice Sorriso Dental Clinic w Brnie w Czechach. Absolwent Uniwersytetu Masaryka (2005), później pracował na Uniwersytecie Genewskim, gdzie uzyskał tytuł doktora medycyny (Genewa) oraz doktora habilitowanego (ACTA Amsterdam). Jest autorem licznych publikacji z zakresu stomatologii adhezyjnej i rekonstrukcyjnej, prowadzi wykłady na arenie międzynarodowej, jest certyfikowanym członkiem CADE i zasiada w Radzie Naukowej Czeskiej Izby Stomatologicznej.